Orzeczenia sądowe i środki odwoławcze

Orzeczeniami sądowymi są wyroki i postanowienia.
Jeżeli po zamknięciu rozprawy sąd uzna, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona do stanowczego rozstrzygnięcia, wydaje wyrok. Sąd nie ma w zasadzie prawa wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie. Wyrok zostaje wydany po niejawnej naradzie sędziów. Sentencja wyroku, obejmująca rozstrzygnięcie sądu o żądaniach stron zostaje publicznie ogłoszona przez jej odczytanie. Uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, a także wtedy, gdy wyrok został zaskarżony w ustawowym terminie.
Drugim rodzajem (oprócz wyroku) orzeczenia sądu jest postanowienie. Postanowienie wydaje sąd wtedy, gdy nie zapada wyrok, np. postanowienie o umorzeniu postępowania, postanowienie o odrzuceniu pozwu.
Orzeczenia sądowe, tj. wyroki i postanowienia, stają się prawomocne, jeżeli stronom nie przysługuje od nich żaden zwyczajny środek odwoławczy. Środki odwoławcze nie przysługują w szczególności wtedy, gdy strony nie wystąpią z takim środkiem w określonych terminach. Wyroki sądów drugiej instancji stają się natomiast prawomocne natychmiast z chwilą ich wydania, gdyż od orzeczeń sądów drugiej instancji nie przysługują stronom żadne zwyczajne środki odwoławcze.
Od wyroków sądów pierwszej instancji przysługuje rewizja. Rewizję wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem lub — gdy strona uzasadnienia nie żądała — od dnia, w którym upłynął termin do jego żądania.
Rewizję można oprzeć tylko na określonych w k.p.c. podstawach. Podstawą wniesienia rewizji może być naruszenie przez sąd prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy itp.
Sąd rewizyjny (tj. sąd drugiej instancji) przy rozpoznawaniu rewizji nie przeprowadza już w zasadzie postępowania dowodowego, z wyjątkiem wypadków, w których przeprowadzenie jakiegoś dowodu może istotnie przyspieszyć postępowanie. Sąd drugiej instancji rozstrzyga
0    słuszności podstaw wniesienia rewizji. Gdy podstaw takich brak, sąd rewizję oddala. W razie uwzględnienia rewizji sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Sąd rewizyjny może też w razie naruszenia prawa materialnego orzec co do istoty sprawy bez odsyłania jej do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Środkiem odwoławczym od wydanych przez sąd pierwszej instancji postanowień jest zażalenie. Wnosi sieje w ciągu 7 dni od dnia doręczenia postanowienia lub od dnia jego ogłoszeniąj
Rewizja i zażalenie należą do środków odwoławczych zwyczajnych. Oprócz nich istnieją środki odwoławcze nadzwyczajne, które służą do obalania prawomocnych orzeczeń sądowych. Środkami nadzwyczajnymi są rewizja nadzwyczajna i wznowienie postępowania. Warunki
1    tryb ich wnoszenia określa szczegółowo